Dragers

Ditmaal een onderwerp dat actueel kan zijn bij “fietsende” automobilisten. Hoe gaan we de fiets vervoeren? In het buitenland zie je de fietsen vaak op het dak van een auto. De fiets mag dan niet uitsteken buiten de auto. In Amerika en Canada zie je de mountainbike’s vaak voorop de terreinauto’s geplaatst

In Nederland vindt het meeste fietstransport achterop de auto plaats. Ook indien de betreffende auto geen trekhaak heeft kan men soms met achterportierbeugels en riemen,de fietsen toch meenemen. Op de trekhaak van de auto heeft men ook verschillende systemen van bevestiging. De meest eenvoudige constructie is de zogenaamde click-drager. Deze transportbeugel, die overigens gemakkelijk in opgeklapte situatie in de kofferbak van de auto opgeborgen kan worden, is het meest geschikt voor lichte sportfietsen. De beugel wordt eenvoudig over de trekhaakkogel geschoven waarna de schaarbeweging naar “buiten” de vaste koppeling oplevert in de vorm van inklemming van de kogel. Er ontstaan nu twee horizontale houders waarover de fietsframes geschoven kunnen worden. Met losse riempjes of banden kunnen de fietsen nu gefixeerd worden aan de drager. Voor de fietsen zelf is dit een gunstige belasting. Als enige nadeel geldt, dat sommige dames-frame’s moeilijk over de horizontale houders geschoven kunnen worden.

Dan zijn er dragers die aparte wielgoten voor de fietswielen hebben. Deze komen het meeste voor. Veelal kunnen deze dragers een groter gewicht aan, zodat er zelfs elektrische fietsen hiermee vervoerd kunnen worden. Let wel op het maximaal toe te laten gewicht voor de fietsendrager. Ook hier kent men twee systemen:

  1. Het systeem waarbij de fietsen gefixeerd worden door een cranck-bevestiging en
  2. Het systeem waarbij het fietsframe zelf verankerd wordt aan een al dan niet scharnierende staander.

In vrijwel alle gevallen is wielfixatie d.m.v. riempjes of klembanden aan de wielgoten te prefereren. Soms is het lastig om bij reeds geplaatste fietsen op de drager toch nog in de kofferbak van de auto te komen. Dan dient men de scharnierende uitvoering te kiezen, die het mogelijk maakt de gehele drager inclusief de fietsen, naar achteren weg te kantelen. Voor de zwaardere elektrische fietsen kan men zelfs oprijgoten bestellen, om van de zijkant de fietsen op te kunnen rijden. Een nog duurdere constructie is de wielgoten te laten zakken tot het wegdek. De fietsen er op rijden, waarna de gehele constructie kompleet weer op de juiste hoogte gebracht kan worden. Indien de accu’s demontabel zijn, verdient het altijd de voorkeur deze in het voertuig zelf te vervoeren.

Al met al blijft het voor de auto een extra zware belasting, helemaal als de trekhaak ver achter de achteras geplaatst is. Er kunnen nu ontoelaatbare wieldrukken ontstaan bij de achterwielen, helemaal bij die dragers die geschikt zijn om drie fietsen op te plaatsen. Bij met name slechte wegdekken verdient het dus aanbeveling de rij-snelheid hierop aan te passen. Bedenk wel dat er nu altijd een extra witte kentekenplaat geplaatst moet worden in combinatie met een complete verlichtingsbalk. De nieuwste uitvoeringen hebben hiervoor al een 13-polige stekker om ook het mistachterlicht te kunnen aansturen.

Ik wens U veel fietsplezier

Jan van Rees

Lees de test van de ANWB over fietsdragers.